به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، مهدی ذوالفقاری امروز جمعه پنجم تیر ماه ۱۴۰۵ با اشاره به پیشینه این آیین اظهار کرد: بر اساس اسناد محلی و روایت‌های شفاهی، این سنت قدمتی طولانی دارد و احتمالاً  از ۲۰۰ سال پیش آغاز شده است، هرچند در متون رسمی به سال ۱۳۱۷ هجری قمری اشاره شده است. نکته حائز اهمیت این است که این آیین با گذشت زمان، نه به دست فراموشی سپرده شده و نه چیزی از اصالت آن کاسته شده است.

مسئول نمایندگی میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان بجستان با تشریح جزئیات اجرایی این مراسم افزود: در باور شیعی، نخل تنها یک سازه چوبی نیست، بلکه نمادی از تابوت پیکر مطهر سیدالشهدا (ع) و بازخوانی حماسی واقعه کربلاست. برای بستن و حمل هر نخل، «نخل‌چین‌ها» (حدود ۲۰ تا ۳۰ نفر) با هماهنگی خاصی تلاش می‌کنند تا این نماد را در مراسمات عزاداری به حرکت درآورند.

ذوالفقاری در توضیح نقش هیئت‌های مذهبی تصریح کرد: در بجستان، دو محور اصلی در این آیین فعال هستند، هیئت ابوالفضلی که مراسم خود را از روز اول محرم در حسینیه حاج خداداد آغاز کرده و نخل را از هفتم تا یازدهم محرم می‌بندند، و هیئت حسینی که مراسم را در مسجد حسینی برگزار می‌کنند.

او افزود: از روز هشتم محرم، هر دو هیئت در یک حرکت منظم و با شعارهای یا محمد، یا فاطمه، یا علی، یا حسن و یا حسین، نخل‌ها را به سمت حسینیه قلعه به حرکت درآورده و با گرداندن آن‌ها در کوچه‌ها و محله‌ها، فضای شهر را به فضای کربلایی تبدیل می‌کنند.

مسئول نمایندگی میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان بجستان گفت: این مراسم در روز عاشورا با زیارت مزار شهدا و اهل قبور به اوج رسید و در نهایت در صبح یازدهم محرم، نخل‌ها باز شدند. 

ذوالفقاری یاد آور شد: با توجه به همین اصالت و تداوم، این آیین در سال ۱۳۹۱ با شماره ثبت ۶۳۳ در فهرست میراث ناملموس ایران به ثبت رسیده است تا این هویت فرهنگی برای نسل‌های آینده حفظ شود.

انتهای پیام/